آیا کندی رشد اقتصادی لزوما خبر بدی برای صنعت است؟
بهگزارش اقتصادنیوز، طبق دادههای جمعآوری شده ازسوی گروه هلدینگ اچاسبیسی، کارخانجات و کمپانیهای تایلندی، همگام با همتایان کرهای خود، جزو پردرآمدترین کمپانیهای امسال بودهاند. جالب اینجاست که صندوق بینالمللی پول پیشبینی کرده بود که هردو کشور در بین کشورهای منطقه کندترین رشد را داشته باشند.
بهگزارش بلومبرگ، «هرال فاندر لینده»، رییس بخش استراتژی سرمایه در HSBC میگوید: اغلب اوقات میبینیم که رشد ضعیف اقتصادی واقعا برای بازارهای سهام و اوراق بهادار مفید هم هست. بنابراین، رشد اقتصادی ضعیفتر به معنای نرخ بهره کمتر است که نرخ بهره پایین برای بازارهای سهام مفید است.
وی افزود: مسلما پیشبینیها برای رشد درآمد در بخشهایی برخلاف انتظارات است که این انتظارات هماکنون در تایلند و کره جنوبی پایینتر از واقعیت است. بانک مرکزی کره، طی سال گذشته نرخ بهره را چهار مرتبه کاهش داده است. هزینههای پایین استقراض هم نتوانسته به گسترش و رشد آن کمک کند؛ درعوض،تولید ناخالص داخلی کره در سهماهه دوم سال، در مقایسه با سهماهه نخست، تنها 0.3 درصد رشد کرده و حجم صادرات این کشور نیز در سال جاری، هر ماه سقوط کردهاست. در همینحال، تایلند نیز همچنان درحال گذر از تاثیرات مخرب کودتای ماه می 2014 است و امسال نیز دو مرتبه نرخ بهره پایه بانکی خود را کاهش داده، ضمن اینکه وزارت دارایی این کشور نیز تاکنون سهمرتبه چشمانداز رشد خود را از اقتصاد تایلند کاهش داده است.
نرخ بهره پایین، به بخشهایی که به وامهای کلان وابستههستند، نظیر صنعت خودروسازی و ساختمان، کمک میکند.«برنارد آو»، استراتژیست موسسه IG Asia Pte با بیان این مطلب افزود: نرخ بهره پایین همچنین باعث میشود تا دریافت وام برای کمپانیها با هدف توسعه سرمایه آنها جذابیت بیشتری پیدا کند؛ این مساله همچنین به آنها اجازه میدهد شرایط بازپرداخت وامهای دریافتی کنونی خود را به نرخهای سود پایینتر تغییر دهند؛ بنابراین پول بیشتری برای بازگشت به تجارت خواهند داشت.
اما همچنان کشورهایی نیز هستند که شرایط کاملا متفاوتی دارند. مثلا درباره هند، پیشبینی میشود امسال رشد 7.5 درصدی را داشته باشد و سود هر سهم (EPS) کمپانیهای این کشور 14.3 درصد رشد خواهد داشت که بدین ترتیب این کشور از نظر هردو شاخص در رتبههای بالا قرار دارد. از سوی دیگر، چین نیز با اقدام غافلگیرکننده هفته گذشته خود مبنی بر کاهش ارزش یوآن، که جدیترین کاهش ارزش این واحد پولی طی دو دهه اخیر محسوب میشود، چشمانداز اقتصادی خود را بسیار پیچیده کرد. بسیاری از کشورهای منطقه، صادرکننده صرف هستند که بدینترتیب پول ملی آنها به میزان تقاضای بازارهای جهانی حساس است. «تامارا هندرسون» اقتصاددان واحد مطالعات بلومبرگ در این مورد به کشورهایی نظیر کرهجنوبی و مالزی اشاره میکند که بیشترین تاثیر صادراتی دوجانبه را با چین دارند.
بنابراین، درحالیکه کندی اقتصاد ممکن است به برخی کمپانیها در پارهای از اوقات کمک کند، اما درعینحال نمیتواند همیشه و تمام کمپانیها را به تحرک وادارد.